Gnocchi alla Romana z semoliny

Gnocchi alla Romana z semoliny.

Gnocchi alla Romana z semoliny, czyli autentyczna arystokracja wśród gnocchi

Co istotne, bez ziemniaków!

Jakiś czas temu, na jednym z festiwali muzycznych mieliśmy okazję spędzić sporo czasu z pewnym włoskim zespołem, którego perkusista dostarczył nam kiedyś przepis na makaron do serii „Cooking rocks!”.

[button color=”red” link=”https://dev.facetikuchnia.com.pl/index.php/pasta-al-pomodoro-fresco-vita-ufomammut/”]UFOMAMMUT PASTA czyli Pasta al pomodoro fresco[/button]

Włosi to Włosi, więc nie mogło obejść się bez pogawędki o jedzeniu, podczas której wypłynął temat Gnocchi alla Romana. Wokalista kapeli (Urlo) na samo wspomnienie tej potrawy wręcz rozpłynął się w zachwycie, stwierdzając, że kiedy ją jesz, dosłownie „jesteś w niebie”. Jako że chłopakom do nieba raczej nie jest szczególnie po drodze, zabrzmiało to tym bardziej intrygująco ;-)

W takich okolicznościach nie mogliśmy nie spróbować…

Gnocchi inne niż wszystkie!

Gnocchi alla Romana są nietypowe z jednego zasadniczego powodu: do ich przygotowania, zamiast ziemniaków, używa się wyłącznie semoliny, a gotowe gnocchi zapieka się w piekarniku. Rezultat faktycznie zwala z nóg. Gnocchi alla Romana są niesamowicie delikatne, wręcz kremowe, a zarazem zwarte i łatwe do formowania. Trudno to opisać, trzeba zjeść!

Przy okazji, jedna bardzo istotna uwaga. W polskiej sieci można trafić na dość liczne opinie, wedle których semolinę w tym przepisie z powodzeniem można zastąpić kaszą manną. Co więcej, niektórzy posuwają się wręcz do stwierdzenia, że Gnocchi alla Romana to 'włoskie kluski z kaszy manny’ (!). Słysząc coś takiego, Włosi, z którymi rozmawialiśmy, pewnie z miejsca padliby trupem. Pierwsza rzecz o jakiej wspomnieli, podając składniki, to sémola (wł.) czyli semolina.

Sémola di grano duro:

SEMOLINA

Gnocchi alla Romana przygotowuje się z semoliny, czyli z mąki wytwarzanej z twardej pszenicy durum. Tylko i wyłącznie. Kasza manna, uzyskiwana ze zwykłej pszenicy, nie jest tym samym co semolina i w żadnym razie nie może stanowić dla niej zamiennika, dlatego przygotowane z niej kluchy nie są i nigdy nie będą Gnocchi alla Romana. Nie wspominając o tym, że pszenica durum jest po prostu zdrowsza od zwykłej mąki. Jej podstawowe zalety to wyższa zawartość białka, tłuszczów, witamin i składników mineralnych. Mąka z pszenicy durum zawiera więcej fosforu, potasu, żelaza, miedzi, manganu, cynku, a także witamin z grupy B oraz kwasu foliowego, a do tego ma niższy indeks glikemiczny niż mąka z pszenicy zwykłej.

Przepis może wydawać się skomplikowany, ale w rzeczywistości przygotowanie tego dania wcale nie jest trudne.

Za pierwszym razem działa się nieco po omacku, ale rezultat wynagradza początkową niepewność i podjęty wysiłek ;-) Za drugim razem idzie już jak z płatka. Potrawa wymaga jednak precyzji, dlatego zdecydowałem się tutaj na dokładniejszy opis niż zwykle. A to wszystko specjalnie dla Ciebie, drogi Czytelniku, więc skorzystaj z okazji i weź na warsztat Gnocchi alla Romana:-)

Takie elementy, jak wielkość i kształt naczynia, w którym będziesz zapiekać gnocchi, ich grubość, średnica i ilość krążków zależą przede wszystkim od Ciebie. Spróbuj koniecznie, a gwarantuję, że nie będziesz rozczarowany!

Gnocchi alla Romana z semoliny – PRZEPIS KROK PO KROKU:

I.

1. Zetrzyj parmezan na drobnej tarce i oddziel żółtka od białek.
2. Podgrzej w garnku mleko wraz z trzema łyżkami masła. Gdy mleko zacznie się gotować, zmniejsz ogień i cienkim strumieniem wsyp pomału semolinę do mleka, cały czas mieszając.
3. Dodaj sól i bardzo dokładnie mieszaj, rozgniatając grudki, do momentu aż masa zacznie formować się w coś na kształt zwartej kuli, dość łatwo odchodzącej od ścianek i dna garnka. Proces ten potrwa ok. 5 minut. W tym czasie nie przestawaj mieszać masy.
4. Zdejmij garnek z ognia, dodaj żółtka i połowę parmezanu, dokładnie wymieszaj.
5. Do prostokątnego naczynia (tu: o wymiarach 28 x 22 cm, wielkość ma wpływ na grubość gnocchi) włóż kawałek papieru do zapiekania, tak by wystawał z każdej strony. Następnie dokładnie natłuść masłem papier, zarówno na dnie naczynia, jak i na ściankach.
6. Wyłóż na papier masę z semoliny i dokładnie rozprowadź ją po całym naczyniu, tworząc równą warstwę. Masa jest zwarta i klejąca, więc najlepiej w tym celu przykryć ją drugim kawałkiem papieru i uciskać dłońmi, aż uformuje się w równą warstwę, dokładnie wypełniając całą powierzchnię naczynia.

II.

7. Zaczekaj, aż masa wystygnie. Następnie przykryj ją drugim kawałkiem papieru, a na wierzchu połóż coś, co przytrzyma papier (na przykład małą drewnianą deskę) i wstaw do lodówki na 2 godziny (nie krócej).

8. Rozgrzej piekarnik do 200 stopni.

9. Natłuść masłem naczynie do zapiekania (inne niż użyte wcześniej). Używam tu prostokątnego naczynia o wymiarach 26×17 centymetrów.

10. Wyjmij papier z masą z semoliny i przy pomocy okrągłej foremki (tu: o średnicy 5 cm) wytnij z masy krążki. Z takiej ilości semoliny, przy wykorzystaniu pojemnika o wymiarach 28 x 22 cm i 5 cm foremki, uzyskasz 20 krążków.

11. Ułóż krążki w trzech rzędach w pojemniku natłuszczonym masłem, tak by krążki na siebie zachodziły. Potrzebowałem do tego przepisu 21 gnocchi (po 7 w każdym rzędzie), więc jeden z krążków po prostu dolepiłem z resztek, pozostałych po wycinaniu. Masa jest bardzo elastyczna, wystarczy więc z części resztek uformować kulkę, rozpłaszczyć ją na desce na grubość pozostałych gnocchi i wyciąć krążek foremką.

12. Polej gnocchi dwiema łyżkami roztopionego masła i posyp drugą połową parmezanu.

13. Wstaw do piekarnika na ok. 30 minut, aż parmezan pięknie się zrumieni.

Smacznego!